Sessizlik

“Kayboluyorum sessizliğimde, güneş vurmuyor yüreğimin pencerelerine. Esmiyor sevinç rüzgarları gönlüme. Yüreğimden gözlerime yaşlar aks ediyor. Karanlıklara gömüyorum hıçkırık seslerimi hüzün ırmağına dalıyorum ansızın çırpınıp, titrerken birden uyanıyorum sessizliğimden ve korkmaya başlıyorum kendimden .Tanıyamıyorum belki de benliğimi oturuyorum bir müddet dalgınca sonra tekrar kayboluyorum bilmediğim ben ve sessizliğimde.”

Paylaş

6 Comments

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir