Hayata Serzeniş

Yoruldum
Düşlemekten ve düşmekten,
Ayağa kalkıp tökezlemekten,
Sevmekten,
Susmaktan,
Susturulmaktan,
Çok yoruldum.
Dinlenmeye,
Dinlenilmeye,
Sevilmeye,
Benim de ihtiyacım var.
Her yaşanan şey insana yaş aldırırmış.
Döndüm baktım yaşıma 35 e dayanmış.
Çokça büyümüş ve yolu yarılamışım.
Az kalmış ömür biletim.
Gidiyorum trenin son durağına.
Elimde tek gidişlik bir bilet
Nereye varacağımı bilmeden, gidiyorum.
Sessizce,
Sakince,
Kimseye çarpmadan,
Aceleci davranmadan,
Ölmek için heveslenmeden,
Ağır aksak gidiyorum o trene,
Hey! Trenci amca
Nereye gider bu tren?
Hangi yollardan geçecek?
Hangi maceralar biçecek?
Ne kadar zamanda gidecek?
Söyler misin trenci amca?
Ses yok.
Duymadı beni.
Ya da duydu da umursamadı.
Doğru ya, insanlar sağır,
İnsanlar kör,
Ne kendilerinden başkalarını duymayacak kadar sağır,
Ne kendilerinden başkalarını görmeyecek kadar kör,
Tamam trenci amca.
Ben bulurum sorularımın cevabını.
Ben giderim yollardan.
Ben geçerim diyarlardan.
Ben duyarım mesela.
Duymamışların yerine de.
Ben görürüm mesela.
Görmemişlerin yerine de.
Ve ben ölürüm.
Ben ölürüm ölmemişlerin yerine…

6 Comments

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir