Gözlerimde Prometheus Ateşi

Hadi bir rüya çizelim gözlerimize.

Alıp götürsün kanatlarıyla,

Göstersin Antik Roma’yı en eski amfiden.

Bir gladyatörün çığlığı yankılansın semada;

Bir çocuğun doğuşuna kanıtlık edelim ilk Sezaryan’la.

Tanrılar tanıklık etsin o zaman.

Augustus doldurabildi mi Sezar’ın yerini ?

Peki ya sen Prometheus, sen söyle ?

Hala karşısında mısın Zeus’un ve yardakçılarının ?

Ciğerinde hissediyor musun o günleri, dev kartalı.

Yoksa.. Yoksa sende mi unuttun Hermes’i, Afrodit’i ?

Tut çıkar beni, Prometheus Desmotes, tut çıkar !

Geleceğin gizi ellerinde.

Ki tüm gücün gizden gelir.

Evvela aç şu Pandora’nın kutusunu, umudu al içinden.

O umut ki gecelerce bağırıp, zincirlere kükrerken

Herkales değil miydi seni kurtaran çileden;

Kafkas Dağı’nın ardında, en yüksek tepeden ?

Ben de bağıracağım haksızlığa Prometheus, ben de.

Akhilleus gibi fani ama yaralanmaz gövdemle.

O vakit bırak beni; bırak ki uyanayım.

Ellerimde Narteks çiçeği,

Gözlerimde Prometheus Ateşi ile…

Mehmet Fatih Güneş
İnşaat Mühendisi ~ Müzisyen ~ Yazar