gökkuşağı

ben, bende kaybolmuşum
ne duyan var ne de gören
ansızın yağan yağmurda bir tarafa savrulan insanlar
yağmurla dans eden ben,
sağanak sağanak boşanıyor yağmur
biraz sonra ise yağmur duruyor, güneş açıyor
ardından rengarenk bir gökkuşağı,
gökkuşağını yakalamaya çalışan ben,
koşuyorum, koşuyorum
nefesim kesilene kadar koşuyorum.
gökkuşağının bir ucunu yakalayıp, uzanmak istiyorum sonsuzluğa.
hadi, daha hızlı daha hızlı
ben yakalamaya çalıştıkça, benden uzaklaşıyor gökkuşağı.
hayatımda böyle, bi’ şeyler için çabaladıkça daha çok uzaklaşıyorum her şeyden
ve yorgun düşüyorum.
ellerim dizimde, çöküyorum yere
tekrar yağmurun inmesini bekliyorum başımdan.
insin ki tepeme, gözyaşım gözükmesin kimselere.
yağ yağmur, yağ yağmur diye haykırıyor dimağım.
bulut indirmiyor bir damla gözyaşı
ve ben hıçkırıklar arasında kayboluyorum.
gökkuşağı ve ben
bilinen görünen ama asla elde edemeyen
varlığı ile yokluğu saniyelik olan
ve daima kaybolmaya mahkûm,
kayboldu gökkuşağı,
kayboldu hayaller,
ve kayboldu insanlık..

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir