Dostluk Hakkında Birtakım Mülahazalar

Öncelikle yazıma yakın zamanda yazmış olduğum bir şiir kırıntısını eklemek isterim.

Kuyuya atıldım,
Zindan parmaklıkları dost oldu ruhuma.
Korkuya kapıldım,
Karındaşlar puf oldu etrafta.

Bir meraktır gözüm yaşlanır.
Bir sevgidir ruhum paklanır.
Bir muhabettir gönlüm boylanır.
Bir vuslattır nefsim yaralanır.

Mektuplar tekrar tekrar okunurmuş,
Tıpkı şehirler gibi…
Bu sana mektubum
Bu canımdan cana mektubum.

Duydum ki üzülür derdest olurmuşsun,
Derdine derman olamadımsa kalbim kurusun
Dost sesi şifadır unutmuşsun
Duygularımın tercümanı kaybolmuşsun.

Dost kan bağı olmasa dahi kan bağından olmuşçasına sevgi mertebesine yükselmiş hayatımın en zarif, en elzem şahsıdır. Dost, her şeydir. Dost, sevgilidir bazen. Dost, annedir bazen. Dost, kitaplardır. Dost, şiirlerdir. Hayatımızda kimin yanında mutluysak hakiki dost odur aslında. Menfaate dayalı dostluklar her zaman yok olmaya mahkumdur. İnsan insana elbet ihtiyaç duyacaktır ama bu ihtiyaç bir zaman sonra sürekli kullanıma geçerse bu ilişkiyi zedeler ve olumsuz sonuçlar doğurur muhakkak. Unutmamak lazımdır ki bir dost bir dünyaya bedeldir. Bazı şeylerin sayısının fazla olması onun çok güçlü olduğu anlamını kılmaz. Bunun dersini bize bozuk paralar verir. Kilolarca ağır bozuk bir liralıktan oluşan bin lira ile beş kağıtlık bin lira aynı güce sahiptir. Hacim, kütle ve ağırlık hatta sayı bazı yerlerde önemini hiçe bırakmıştır. Fazla dost değil , hakiki dostu bulursak gerçek mutluluğa ulaşmış sayarız kendimizi.

Dostluklarımızı her zaman baki ve mutlu kılabilmek için dostumuza yalan söylememek klasikleşmiş bir terbiyedir aslında. Yalan söylemek hiçbir zaman erdemli bir hareket olmamıştır buna savaşlar dahildir elbet. Dostluğumuzun asıl püf noktası , ona olan vefamızı her yerde göstermektir. Her halinde yanında olmak her vaktinde fiziken yanında olamasak dahi manen orada o’nun kalbinde varlığını hissettirebilmek , dostluğu ebediyete kavuşturacaktır.

Elbet sadık yarimiz toprak bizle beraber yaşar , unutmamak lazımdır ki insan da topraktır. “İnsan” diyebileceğimiz dostlarla tanışmak ve onlarla aramızı iyi tutmak temennisiyle ilk yazımı sonlandırmış bulunmaktayım. Esen kalın.

One Comment

  1. Aydanur Kaplan Cevapla

    Şu zamanda dost olabilmek de dost bulabilmek de çok zor, hakiki birkaç dostu olsa insanın bu kadar bunalmaz, çareyi psikologlarda aramazdı.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir