Dağ Gibi Duran Kalbim

Dağ gibi durup dal gibi kırılan kalbim,
Ne de çok güvendin herkeslere..
Nasıl da çok kırıldı her bir gönül zerren ,
Oysa güvenilmezdi insanlara bilmez misin? İlkbaharda yapraklarını açan ağaç,
Sonbahara güvenmez bilmez misin?
Ağacın dalına konan serçe,
Kanatlarına güvenir dala değil bilmez misin?
Bunca güvensiz dünyada insana nasıl güvenirsin ki?
Kalbim, sessizce seni sen olduğu gibi kabul eden kitaplar vardı hayatta.
Öyle ya kalbim bir kitaba güven bir insana asla!

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir